Zwierzaczek

Nie od dziś zwierzęta są pokazywane w rożnego rodzaju reklamach telewizyjnych. Ludzie, Firmy reklamowe zbijają na tym wielki majątek,ale nie tylko firmy….Merrill, byk rodem z Kalifornii został przeszkolony przez dwie najsłynniejsze w Ameryce treserki zwierząt. Na swoim ranczu panie uczą zwierzęta – gęsi, kury owce, psy, króliki , konie – jak grać w filmie. Ich zawodowa tajemnica polega na niekończącej się cierpliwości i dobroci,zwłaszcza, zwłaszcza gdy mają do czynienia z dużymi zwierzętami. Otrzymują od agencji reklamowych wysokie honoraria i zapewniają zwierzętom – gwiazdom filmowym jedzenie i komfort. Każdy byk czy koń jest traktowany jak członek rodziny. Zwierzęta traktowane są jak gwiazdy filmowe zarówno pod względem honorariów, jak i wydatków na pracę w studiu i na pokazy. Są wożone do pracy i z pracy limuzynami prowadzonymi przez szoferów; zapewnia się im opiekę i bezpieczeństwo, a na planie zawsze czuwa weterynarz. Ale zastanówmy się czy to jest normalne? Czy zwierzętom jest naprawdę tak dobrze jak nam się wydaje?

Jeszcze dzisiaj można znaleźć wielu zwolenników Kartezjańskiej filozofii, wg której zwierzęta nie maja świadomości. Zgodnie z tą teorią Kartezjusz twierdził, iż pies jest tylko swego rodzaju mechanizmem, skonstruowanym z biologicznych odpowiedników układów mechanicznych przekładni i krążków. Zwierzęta też miały nie posiadać uczuć i nie odczuwać bólu. Teorie tę rozwinął w późniejszym czasie francuski filozof Nicolas Malebranche. Najsmutniejsze jest to, iż przez wiele wieków ludzie znajdowali w tej teorii usprawiedliwienie dla najobrzydliwszych praktyk, jakich dopuszczali się na zwierzętach. Neurologiczny mechanizm odczuwania bólu jest niemal identyczny u psów i ludzi. W obu przypadkach pierwsze sygnały bólu pochodzą od wolnych zakończeń nerwowych w skórze, i ścieżkami nerwowymi wiodą od receptorów do mózgu. Skąd więc wzięły się wątpliwości co do odczuwania przez psy bólu? Wynika to zapewne z faktu, iż psy nie okazują tak jak ludzie bólu. Możemy więc stwierdzić, że gdy pies zaczyna skomleć, piszczeć , ból stał się tak silny, że przeważa nad instynktownym zachowaniem powściągliwości.

Mówiąc o turystyce konnej. Musimy sobie zdawać sprawę, że w minionych wiekach, koń pełnił rolę dzisiejszego samochodu. Jazda konna nie była częstokroć przyjemnością, a po prostu jedynym niezawodnym i szybkim środkiem lokomocji. Chociaż Polskę przecinały trakty i drogi kolejowe, tylko koń docierał w niedostępne tereny górskie. W Polsce o turystyce konnej można szerzej mówić dopiero pod koniec XIX wieku. Obecnie mamy wielu amatorów turystyki konnej. Jej popularną formą są rajdy konne, a zwłaszcza górskie. Mają one pewną specyfikę. Do stron przyjemnych w podróżowani należy przede wszystkim to, że za transport naszego sprzętu , jak i nas, odpowiedzialni są nasi czworonożni przyjaciele .Dzięki temu mamy więcej czasu na podziwianie wspaniałych widoków. Dzięki swojej doskonałej orientacji w terenie i niezawodnemu instynktowi, zawsze bezpiecznie doprowadzi nas do domostw. Koń umie ocenić człowieka i choć nie mówi, daje mu dobre rady i z pewnością samym sposobem , życia wiele go uczy, choć jednak nie udało się dotąd koniowi namówić człowieka , aby odrzucił bat, aby połamał biczysko na kawałki… i mała jest nadzieja , by kiedykolwiek udało się koniom wpoić ludziom niechęć do śmigania , potrząsania i uderzania batem.